Kikujiro I Yolculuk ve Öğrettikleri

kikujiro-film

Elif Şafak bir romanında “En sahici dostluklar ortak varlıklar üzerine değil, ortak yoksunluklar üzerine kurulanlardır.” der. Takeshi Kitano’nun yazıp yönettiği 1999 yapımı Kikujiro filmindeki çocuk Masao ile komşusu Kikujiro’yu bir araya getirip bir yol hikayesi izlememizi sağlayan da bu iki karakterin yoksunluklarıdır.

On parmağında on marifet olan Takeshi Kitano, film yönetmenliği dışında “Beat Takeshi” lakabıyla oyunculuk ve şovmenlik, yazarlık, şairlik gibi mesleklere de el atmıştır. En çok da yakuza filmleri ve stilize şiddet sahneleriyle bilinir. İşte tam da bu yüzden böyle duygusal ve merkezinde bir çocuğun annesini arama hikayesinin anlatıldığı bir film yapması ilk etapta takipçilerini şaşırtmıştır.

kikujiro-film-1

Bir gün annesinin fotoğrafına ve üzerinde adresine rastlayan Masao annesini bulmak için yollara düşmeye karar verir. Kendisine anneannesinin komşusu Kikujiro da eşlik etmek ister. Kikujiro başlarda bu yolculuğu ciddiye almaz ve şans oyunları ve kumar oynamak gibi eğlencelerle zamanını geçirir. Masao’nun başına gelen bir olaydan sonra beraber annesini aramaya çıkarlar.

Yol boyunca birbirinden komik hikayelere şahit oluruz. Herkesle dalga geçen, ağzı bozuk ve kifayetsiz bir muhteris olarak Kikujiro araba çalmaktan dövülmeye kadar pekçok hadiseye karışır. Otostop çekip yabancıların arabalarında sehayet etmek için türlü hilelere başvururlar. Motosikletlilerle kamp yaparlar ve geleneksel oyunlar oynarlar.

kikujiro-film-3

Filmin dönüm noktası ve bizlerin merakla beklediğimiz sahne ise bu ikilinin amaçlarına ulaşıp ulaşamayacakları meselesidir. Kikujiro ve Masao sonunda Masao’nun annesini bulacaklar mıdır? Annesi belirtilen adreste mi yaşıyordur? Eğer ordaysa kendilerini nasıl karşılayacaktır? Bundan sonra Masao’yu nasıl bir hayat beklemektedir? Bu soruların cevaplarını merak ediyorsanız filmi izlemek durumundasınız elbette. Sevimli Masao’nun duruşu ve çoğu zaman suskunluğu izleyiciye hüzün veriyor ama bu hüzün ve duygusallık İtalyan ressam Bruno Amadio’nun çizdiği meşhur “ağlayan çocuk” tonunda bir melodram etkiye sahip değil. Oldukça sade ve abartısız. Kikujiro’nun muziplikleri ise filmin komedi boyutunu oluşturuyor.

kikujiro-film-2

Ortak yoksunluklar insanları çoğu zaman bir araya getiriyor demiştik başta. Filmin ilerleyen sahnelerinde öğreniyoruz ki Kikujiro da annesi  tarafından terk edilmiş. Yolculukları esnasında bir gün annesini ziyaret etmek istiyor o da. Kaderin cilvesi de diyebilirsiniz bütün olanlara. Yönetmenin biyografisini incelerken rastladığım bir başka önemeli ayrıntı ise yönetmenin babasının adının da Kikujiro olması.

Yönetmen Kitano “yol değil önemli olan yolculuktur” mu demek istiyor acaba. Uzaklara gitmek insanı değiştirmeye yeter mi? Ortak acılar üzerinden bir köprü kurabilir miyiz? Beyaz bir sayfa açmak ve sıfırdan başlamak mümkün mü? Belki iyi şans getirmesi için filmdeki “melek zili” işe yarayabilir. Belki de filmi izleyince sizin bunlara cevabınız bambaşka olacaktır.

*Bu yazı Japon Sinema E-Dergisinin 8.sayısında yayınlanmıştır. Dergideki diğer yazıları okumak için tıklayınız.




Translate »